Stawanie się matką to jedno z najbardziej intensywnych i kryzysowych doświadczeń w życiu kobiety. Niesie ze sobą ogrom zmian fizycznych, hormonalnych i emocjonalnych. Tuż po narodzinach dziecka wiele kobiet doświadcza huśtawki nastrojów, gdzie oprócz radości, szczęścia i ekscytacji, współistnieją również smutek, rozdrażnienie, poczucie zagubienia. Takie zmiany nastroju nazywamy baby blues.
Czym jest baby blues? Ile trwa i czy minie sam?
Baby blues dotyka nawet 70–80% kobiet po porodzie. Pojawia się zwykle między 2. a 5. dniem po narodzinach dziecka i może trwać do około dwóch tygodni. Objawia się między innymi:
- nagłymi wahaniami nastroju
- płaczliwością (nawet bez konkretnego powodu)
- uczuciem przytłoczenia
- drażliwością
- trudnością w odczuwaniu radości
- zmęczeniem i problemami ze snem (niezależnie od opieki nad dzieckiem).
Czy baby blues jest niepokojący i czy wymaga wsparcia?
Baby blues nie jest chorobą ani zaburzeniem psychicznym, ale normą. To naturalna i fizjologiczna reakcja organizmu na gwałtowne zmiany hormonalne, zmęczenie i brak snu oraz nową sytuację życiową.
Jednak chociaż baby blues jest zjawiskiem przejściowym, nie oznacza, że kobieta powinna go po prostu przeczekać. W tym czasie szczególnie potrzebne jest uważne i czułe wsparcie ze strony bliskich, a w razie potrzeby także specjalistów. Łatwo w tym okresie życia poczuć się samotnie, nawet będąc otoczoną ludźmi. Wewnętrzny dialog podpowiada często, że powinnaś być tylko szczęśliwa, a nie jesteś, więc może coś jest z tobą nie tak?
Wsparcie psychologiczne w tym czasie może pomóc:
- zrozumieć, co się z Tobą dzieje – nazwanie doświadczeń i emocji może przynieść ulgę
- normalizować emocje – czyli zrozumieć, że to co czujesz, ma swój sens
- zapobiegać pogłębianiu się trudności
- budować łagodność wobec siebie
- budować akceptację dla ambiwalencji odczuć.
Jak może wyglądać wsparcie psychologa?
Nie zawsze musi to być regularna terapia. Czasem wystarczy jedna rozmowa, by poczuć, że ktoś widzi i słyszy to z czym się zmagasz.
Formy wsparcia mogą obejmować:
- Psychoedukację
Zrozumienie, że baby blues jest fizjologiczną reakcją, często przynosi ulgę, a wiedza może zmniejszyć lęk, niepokój i pozwala odzyskać poczucie kontroli.
- Przestrzeń do emocji
Bycie wysłuchaną, bez oceniania, bez udzielania rad i bez umniejszania temu co przeżywasz.
- Wsparcie w relacji z dzieckiem
Nie każda mama czuje wobec dziecka miłość od pierwszego wejrzenia – i to jest OK. W końcu to zupełnie nowy człowiek w Twoim życiu. Można się tej relacji uczyć i oswajać ją krok po kroku.
- Wzmacnianie zasobów
Przypominanie kobiecie, że już teraz robi wystarczająco dużo i że nie musi być perfekcyjna, wystarczająco dobra jest wystarczająca.
Jak partner i bliscy mogą wesprzeć przy baby blues?
Dla partnerów i rodziny to często trudny moment, ponieważ chcą pomóc, ale nie wiedzą jak. Tymczasem najprostsze słowa i gesty mają największe znaczenie:
- mówienie: „Widzę, że jest ci trudno”, „Jak mogę cię wesprzeć?” zamiast „Nie przesadzaj”, „Inni mają gorzej”
- przejmowanie części obowiązków
- dbanie o podstawowe potrzeby mamy (sen, jedzenie, czas dla siebie)
- obecność, bez presji naprawiania i udzielania rad.
Kiedy warto zgłosić się po dodatkową pomoc?
Jeśli objawy:
- utrzymują się dłużej niż 2 tygodnie
- nasilają się zamiast słabnąć
- pojawiają się myśli rezygnacyjne lub poczucie całkowitej bezradności
warto skonsultować się ze specjalistą. Może to być sygnał rozwijającej się depresji poporodowej, która wymaga już innego rodzaju wsparcia.
Kilka słów do Ciebie, Mamo
Jeśli jesteś w tym miejscu, zmęczona, rozchwiana emocjonalnie, może nawet trochę przestraszona tym co czujesz, to chcę ci powiedzieć że to OK, to normalne i tak może być. Twoje emocje są częścią ogromnej zmiany, przez którą właśnie przechodzisz. Daj sobie prawo do bycia w tym procesie, a jeśli czujesz że potrzebujesz wsparcia, pozwól sobie na nie, jako formę troski o siebie.
